CRM entegrasyonu, sitedeki formun hangi kayda düşeceğini ve hangi kutunun hangi alana yazılacağını söylemektir. Form “CRM’e gider” cümlesi bir hedef değildir. Hedef, fırsat mı, kişi mi, yoksa ikisine birden bağlı bir talep mi, bunun adıdır. Alan adları uyuşmazsa talep kaybolmaz. Yanlış kutuya gider ya da CRM satırı reddeder.
Formun düştüğü yer
Satış fırsatı bekliyorsa kayıt fırsattır. Tekrar gelen müşteriyi kişi kartına bağlamak istiyorsanız eşleşme anahtarı e-posta veya vergi numarası gibi tek bir alandır. Anahtar yoksa her gönderim yeni bir kart açar. Kart çöplüğü, entegrasyonun çalıştığına dair yanlış bir işarettir.
Alan eşlemesi
Formdaki “adet” CRM’de “miktar” ise bu çift yazılır. Zorunlu CRM alanı formda yoksa gönderim reddedilir ve ziyaretçi bunu çoğu zaman görmez. Reddin kaydı, test gönderiminde aranır. HED Creative Berlin veya Ankara’da bu çifti, CRM sizde ve formun testi sizin gelen kutunuzda olmadan kapatmaz.
Posta ile CRM aynı iş değildir
Mail gelmesi, CRM satırının doğduğu anlamına gelmez. Satırın doğması da mailin gittiği anlamına gelmez. İkisi ayrı yoldur. Satış CRM’e bakıyorsa posta yedeği bir kopyadır, asıl kayıt değildir.
Ne eşlenmez
Bülten kutusu, “nereden duydunuz” ve serbest not, fırsatın zorunlu alanına zorlanmaz. Zorlanırsa satışın gördüğü ilk satır işi anlatmaz. Eşleme listesi kısa tutulur.
Başlamak için CRM’in adı, formun düşeceği kayıt türü ve formdaki kutu adları yeter. Bir test gönderiminin ekran görüntüsü, reddin sebebini gösterir.
Eşlemeyi web app geliştirme işine ekleyin. Formun kutuları: teklif formu.